«A coita do meu coraçon, unha fórmula recurrente na lírica profana galego-portuguesa»
Autor Domínguez Carregal, Antonio Augusto
Título A coita do meu coraçon, unha fórmula recurrente na lírica profana galego-portuguesa
Otros autores M. Brea
Título revista/libro La expresión de las emociones en la lírica románica medieval
Ciudad Alessandria
Editorial Edizioni dell’Orso
Año 2015
Páginas 251-261
Colección Medioevo Ispanico, 6
Resumen
Analízase a ocorrencia da fórmula coita do coraçon na lírica trobadoresca galego-portuguesa, que encontra variantes do tipo (a) (gran/tal) coita do/no (meu/seu/vosso) coraçon. O autor do traballo sinala a reiterada ocorrencia de coraçon en posición de rima, así como que a expresión formular pode axustarse á métrica, aparecendo como verso heptasílabo, octosílabo ou, máis frecuentemente, decasílabo (aínda que se rexistran versos máis longos entre as cantigas de amigo). Como variante documéntase a fórmula do tipo coitado/a (no) (meu/ seu) coraçon, que é empregada en cinco cantigas de amigo e en dúas cantigas de amor, e que nunha ocasión se adapta á medida do octosílabo e, nas restantes, á do esquema decasílabo. Por último, o autor fai referencia ao emprego da expresión formular naqueles casos en que o sintagma non se reproduce no interior dun único verso
