«Los poemas en gallego de Villasandino: notas para un estudio lingüístico»
Autor Proia, Isabella
Título Los poemas en gallego de Villasandino: notas para un estudio lingüístico
Otros autores coord. I. Tomassetti. Ed. R. Alviti -A. Garribba -M. Marini -D. Vaccari. Colab. M. Nogués - I.Turull
Título revista/libro Avatares y perspectivas del medievalismo ibérico
Ciudad San Millán de la Cogolla
Editorial Cilengua
Año 2019
Volumen 2
Páginas 1191-1203
Colección Instituto Literatura y Traducción, 23. Miscelánea, 10
Resumen
Alfonso Álvarez de Villasandino (circa 1350 – circa 1424) é un dos principais autores de poesía cortés en lingua castelá. Xunto cos seus contemporáneos foi protagonista dunha etapa que viu a aclimatación da poesía trobadoresca en Castela, utilizando no comezo como lingua da lírica unha mestura de galego e castelán. O corpus poético de Villasandino, que conta con máis de 190 composicións (considerando só as de autoría certa), presenta importantes pegadas deste hibridismo lingüístico: en moitos casos trátase simplemente de galeguismos soltos dentro de poesías netamente castelás, pero no caso de 21 poemas, segundo R. Lapesa, podemos supoñer que foron compostos orixinariamente na koiné lingüística galegocastelá, con variable abundancia de castelanismos, moitos deles afirmados pola rima. En virtude da súa extensión, o corpus poético en galego de Villasandino constitúe un documento precioso de como deberon recibir e coñecer os autores casteláns, durante a segunda metade do século XIV, a lingua poética dos trobadores galegoportugueses. O obxectivo deste traballo consiste en examinar os galeguismos e castelanismos que se atopan neste corpus, con particular atención ás formas en rima. Dedícaselles un exame especialmente detido aos poemas (escasos, en verdade) que presentan unha tradición máis complexa, coa fin de analizar as dinámicas de hibridación lingüística atribuíbles aos copistas
