«Las ideas de paraíso y locus amoenus en la obra de Gil Vicente»
Autor Pociña López, Andrés José
Título Las ideas de paraíso y locus amoenus en la obra de Gil Vicente
Otros autores F. Sánchez Miret
Título revista/libro Actas del XXIII Congreso Internacional de lingüística y filología románica (Salamanca, 2001)
Ciudad Tübingen
Editorial Max Niemeyer Verlag
Año 2003
Volumen vol. 4
Páginas 361-368
Resumen
Parte das relacións entre o tópico e a idea de paraíso, que se separarían na compoñente sensual do primeiro que posúe unha dobre significación: 1) espazo agradable para o amor e 2) símbolo do corpo feminino e da unión amorosa. No Triunfo do inverno de Gil Vicente aparece un Paraíso, pero con todas as connotacións dun Paraíso terreo, que ao estar decorado como un «jardín de virtudes» (p. 363) tamén pode tomarse como un Paraíso celestial; de feito escenicamente corresponde coa aparición en escena do propio rei, representado por un personaxe alegórico, a Serra de Sintra, que fala do xardín desencantado polo nacemento da infanta Isabel de Portugal; así, ao tempo que se celebra o nacemento, vanse presentando símbolos vexetais como representativos das virtudes do rei, conformando unha ampla construción alegórica rica en significados
