«Una anomalía en la lengua trovadoresca gallego-portuguesa: sobre los casos de conservación de -L- intervocálica»


Autor Ferreiro, Manuel

Título Una anomalía en la lengua trovadoresca gallego-portuguesa: sobre los casos de conservación de -L- intervocálica

Otros autores C. Company - A. González - L. von der Walde Moheno

Título revista/libro Aproximaciones y revisiones medievales. Historia, lengua y literatura

Ciudad México D. F.

Editorial El Colegio de México

Año 2013

Páginas 124-137

Colección Publicaciones de Medievalia, 39


Resumen
A caída do -l- intervocálico, fenómeno universal na lingua galegoportuguesa, presenta algunhas excepcións no corpus da lírica profana, que centran a atención do autor: a alternancia de coor e color como descendentes do lat. "colorem"; dúas formas de participio pasado procedentes do verbo latino "salire"; o uso anómalo das formas do artigo ou pronome lo/la (<"illum", "illam") en contextos nos que non é posible a asimilación da consoante e, xa que logo, con presenza irregular da consoante lateral. Tras a análise, o autor conclúe: «más allá de la normal convivencia de coor y color (...) absolutamente todas las documentaciones de la anómala -l- intervocalica se concentran (...) siempre en las cantigas de amigo. (...) Estas aparentes anomalías evolutivas (formas con -l- y -n- intervocálicas) forman parte de los colores retorici del género de las cantigas de amigo, frente a los demás géneros canónicos (...). En este sentido, la aparición y consciente utilización de formas con estas consonantes ya desaparecidas antes del nacimiento de la lírica trovadoresca gallego-portuguesa no responde a la antigüedad del género como tradicionalmente fue considerado (...), sino que debe ser considerado como ornatus retórico y puesta en relación con la utilización de otras formas arcaicas (...), formas concentradamente utilizadas en el género más representativo y autóctono de nuestra lírica trovadoresca, la cantiga de amigo» (p. 136)

Loading